Rozwój przemysłu zbrojeniowego Turcji w okresie prezydentury Recepa Tayyipa Erdoğana

Abstrakt

Republika Turecka pretenduje do roli lidera wśród państw muzułmańskich i jednego z ważniejszych aktorów na scenie politycznej świata. Przedmiotem badań autora jest proces transformacji, modernizacji i rozwoju tureckiego przemysłu zbrojeniowego w okresie prezydentury Recepa Tayyipa Erdoğana, ze szczególnym uwzględnieniem technologicznych i strategicznych uwarunkowań oraz pozycji Turcji na arenie międzynarodowej, a także wzrostu aspiracji państwa do roli mocarstwa globalnego. Celem badań jest analiza kierunków, dynamiki programów modernizacyjnych i uwarunkowań rozwoju przemysłu zbrojeniowego Turcji w okresie prezydentury Recepa Tayyipa Erdoğana oraz ich wpływu na niezależność i samowystarczalność militarną Turcji. Artykuł jest odpowiedzią na wysnutą hipotezę, że rozwój przemysłu zbrojeniowego przyczynia się do wzmocnienia roli Turcji w regionie i na arenie międzynarodowej. Dokonując analizy przyczyn i decyzji, które miały decydujący wpływ na rozwój sektora zbrojeniowego autor zastosował teorię realizmu klasycznego i neoklasycznego, która łączy wpływ czynników zewnętrznych i wewnętrznych na prowadzenie polityki oraz podkreśla rolę maksymalizacji potęgi państwa w celu kontroli innych uczestników sceny globalnej. W artykule przedstawiono szerokie spektrum kierunków rozwoju rodzimego sektora zbrojeniowego – od najnowszych technologii uzbrojenia i systemów obronnych, po projekty realizowane w ramach broni przyszłości. Autor zobrazował geopolityczną doktrynę Mavi Vatan („Błękitna Ojczyzna”), w ramach której Turcja unowocześnia swoją flotę wojenną. Omówił najważniejsze tureckie firmy zbrojeniowe i ich najnowsze rozwiązania techniczne. Przedstawił przykłady współpracy militarnej z innymi państwami oraz sukcesy eksportowe, dzięki którym Turcja wzmocniła potęgę gospodarczo-militarną i stała się poważnym graczem w sektorze globalnego przemysłu obronnego.