Treść głównego artykułu

Abstrakt

Artykuł analizuje sposób, w jaki kwestie związane z prawami kobiet były obecne w komunikacji partii politycznych podczas kampanii parlamentarnej w Polsce w 2023 roku, ze szczególnym uwzględnieniem jej znaczenia dla bezpieczeństwa społeczno-politycznego i normatywnej legitymizacji. Badanie opiera się na analizie ilościowej i jakościowej zawartości postów kandydatów sześciu komitetów wyborczych w województwie opolskim, opublikowanych na Facebooku i Instagramie w trakcie kampanii. Zastosowano podejście interdyscyplinarne, łączące feministyczne studia nad bezpieczeństwem, teorię normatywnej władzy UE oraz teorię profesjonalizacji kampanii politycznych. Wyniki wskazują na wyraźne różnice ideologiczne w intensywności i charakterze przekazów: od pełnej integracji praw kobiet w strategię kampanijną po całkowitą ich marginalizację. Artykuł dowodzi, że sposób obecności tematów równościowych w kampanii może mieć wpływ na kształtowanie odporności społecznej i postrzeganie legitymizacji demokratycznej. Pomijanie lub instrumentalne traktowanie tematyki kobiet może pogłębiać polaryzację i ograniczać zgodność kampanii z wartościami Unii Europejskiej. Praca wnosi wkład w badania nad komunikacją polityczną i bezpieczeństwem normatywnym, wskazując na potrzebę uwzględnienia wymiaru równości płci w analizach odporności demokratycznych wspólnot.

Słowa kluczowe

prawa kobiet równość płci kampania wyborcza 2023 bezpieczeństwo społeczno-polityczne normatywna władza Unii Europejskiej komunikacja polityczna women’s rights gender equality 2023 election campaign socio-political security normative power of the European Union political communication

Szczegóły artykułu

Jak cytować
Hejdak, P. (2025). Kobiety, równość i bezpieczeństwo. Analiza komunikacji partii politycznych w polskiej kampanii parlamentarnej 2023. Rocznik Bezpieczeństwa Międzynarodowego, 19(1), 145–165. https://doi.org/10.34862/rbm.2025.1.7

Bibliografia

  1. Baran, M., Wójcik, M., Kolebski, P., Bernaczyk, M., Rajda, K., Augustyniak, Ł., Kajdanowicz, T. (2023). Electoral Agitation Data Set: The Use Case of the Polish Election. https://doi.org/10.48550/arXiv.2307.07007
  2. Dyrektywa. (2004). Dyrektywa Rady 2004/113/WE z dnia 13 grudnia 2004 r. wprowadzająca w życie zasadę równego traktowania mężczyzn i kobiet w zakresie dostępu do towarów i usług oraz dostarczania towarów i usług. Dz. Urz. UE L 373 z 21.12.2004 r. http://data.europa.eu/eli/dir/2004/113/oj
  3. Dyrektywa. (2006). Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2006/54/WE z dnia 5 lipca 2006 r. w sprawie wprowadzenia w życie zasady równości szans oraz równego traktowania kobiet i mężczyzn w dziedzinie zatrudnienia i pracy (wersja przeredagowana). Dz. Urz. UE L 204 z 26.07.2006 r. http://data.europa.eu/eli/dir/2006/54/oj
  4. Dyrektywa. (2019). Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1158 z dnia 20 czerwca 2019 r. w sprawie równowagi między życiem zawodowym a prywatnym rodziców i opiekunów oraz uchylająca dyrektywę Rady 2010/18/UE. Dz. Urz. UE L 188 z 12.07.2019 r. http://data.europa.eu/eli/dir/2019/1158/oj
  5. Dyrektywa. (2023). Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/970 z dnia 10 maja 2023 r. w sprawie wzmocnienia stosowania zasady równości wynagrodzeń dla mężczyzn i kobiet za taką samą pracę lub pracę o takiej samej wartości za pośrednictwem mechanizmów przejrzystości wynagrodzeń oraz mechanizmów egzekwowania (Tekst mający znaczenie dla EOG). Dz. Urz. UE L 132 z 17.05.2023 r. http://data.europa.eu/eli/dir/2023/970/oj
  6. Enloe, C. (2014). Bananas, beaches and bases: Making feminist sense of international politics (Wyd. 2.). University of California Press.
  7. Guerrina, R., Haastrup, T., Wright, K. A. M. (2019). Bringing gender in? EU foreign and security policy after Brexit. Politics and Governance, 7(3), 90–100. https://doi.org/10.17645/pag.v7i3.2153
  8. Hoijtink, M., Muehlenhoff, H. L. (2023). Whose insecurity? Gender, race and coloniality in European security policies. European Security, 32(3), 345–360. https://doi.org/10.1080/09662839.2023.2233080
  9. Karta. (2000). Karta praw podstawowych Unii Europejskiej, Dz. Urz. UE C 326/391 z 26.10.2012 r. http://data.europa.eu/eli/treaty/char_2012/oj
  10. Komisja Europejska. (2020, 5 marca). Unia równości: strategia na rzecz równouprawnienia płci na lata 2020–2025. Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów (COM/2020/152 final z 5.03.2020 r.). https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/PDF/?uri=CELEX:52020DC0152
  11. Manners, I. (2002). Normative power Europe: A contradiction in terms? Journal of Common Market Studies, 40(2), 235–258. https://doi.org/10.1111/1468-5965.00353
  12. Puzio, M. (2019). Przekazy medialne jako mechanizmy kształtowania społecznej oceny polityków na przykładzie polskich wyborów prezydenckich w 2015 roku. Studia Wyborcze, 28, 53–68. https://doi.org/10.26485/SW/2019/28/3
  13. Rozporządzenie. (2021a). Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1057 z dnia 24 czerwca 2021 r. ustanawiające Europejski Fundusz Społeczny Plus (EFS+) oraz uchylające rozporządzenie (UE) nr 1296/2013. Dz. Urz. UE L 231 z 30.06.2021 r. http://data.europa.eu/eli/reg/2021/1057/oj
  14. Rozporządzenie. (2021b). Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1058 z dnia 24 czerwca 2021 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego i Funduszu Spójności. Dz. Urz. UE L 231 z 30.06.2021 r. http://data.europa.eu/eli/reg/2021/1058/oj
  15. Rozporządzenie. (2021c). Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1060 z dnia 24 czerwca 2021 r. ustanawiające wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego Plus, Funduszu Spójności, Funduszu na rzecz Sprawiedliwej Transformacji i Europejskiego Funduszu Morskiego, Rybackiego i Akwakultury, a także przepisy finansowe na potrzeby tych funduszy oraz na potrzeby Funduszu Azylu, Migracji i Integracji, Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Instrumentu Wsparcia Finansowego na rzecz Zarządzania Granicami i Polityki Wizowej. Dz. Urz. UE L 231 z 30.06.2021 r. http://data.europa.eu/eli/reg/2021/1060/oj
  16. Scammell, M. (1995). Designer politics: How elections are won. Macmillan.
  17. Scammell, M. (1999). Political marketing: Lessons for political science. Political Studies, 47(4), 718–739. https://doi.org/10.1111/1467-9248.00225
  18. Scammell, M. (2014). Consumer democracy: The marketing of politics. Cambridge University Press.
  19. Scammell, M. (2015). Politics and image: The conceptual value of branding. Journal of Political Marketing, 14(1–2), 7–18. https://doi.org/10.1080/15377857.2014.990833
  20. Semetko, H. A., Scammell, M. (red.). (2012). The SAGE Handbook of Political Communication. SAGE Publications.
  21. Sjoberg, L. (2010). Gender and international security: Feminist perspectives. Routledge.
  22. Strömbäck, J., Kiousis, S. (red.). (2011). Political public relations: Principles and applications. Routledge.
  23. Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (wersja skonsolidowana). (2007, 13 grudnia). Dz. Urz. UE C 326 z 26.10.2012 r. http://data.europa.eu/eli/treaty/tfeu_2012/oj
  24. Traktat o Unii Europejskiej (wersja skonsolidowana). (2007, 13 grudnia). Dz. Urz. UE C 326 z 26.10.2012 r. http://data.europa.eu/eli/treaty/tfeu_2012/oj
  25. Whitman, R. G. (2011). Norms, power and Europe: A new agenda for study of the EU and international relations. Comparative European Politics, 9(4-5), 500–524. https://doi.org/10.1057/cep.2010.27
  26. Wolff, S., Whitman, R. G. (2023). The (Gendered) Security Community: Norms, Values, and the Future of EU Security Policies. Journal of Common Market Studies, 61(4), 891–907. https://doi.org/10.1111/jcms.13487
  27. Wolny, W. (2017). Ekonomiczne aspekty transformacji cyfrowej usług. Ekonomiczne Problemy Usług, (1(126/2), 305–313. https://doi.org/10.18276/epu.2017.126/2-31
  28. Zachlod, C., Samuel, O., Ochsner, A., Werthmüller, S. (2022). Analytics of social media data – State of characteristics and application. Journal of Business Research, 144, 1064–1076. https://doi.org/10.1016/j.jbusres.2022.02.016